لغت نامه دهخدا
دبه عوریا. [ دَب ْ ب َ / ب ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) یک قسم گیاهی است که از بیخ آن معجونی سازند. ( ناظم الاطباء ).
دبه عوریا. [ دَب ْ ب َ / ب ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) یک قسم گیاهی است که از بیخ آن معجونی سازند. ( ناظم الاطباء ).
💡 پیش از آن کود به ات بنهد بسر دبه بشکن بگذر از نفع و ضرر
💡 گر تو راهوشیست رو کنجی بمیر تا توانی دبه اش برسرمگیر
💡 سبلتش را به کششهای پیاپی بکنند دبهاش را به لگدهای دمادم بدرند
💡 گر ریش نجنبانی یک یک بکنم ریشت ریش کی رهید از من تا تو دبه برهانی