داوری خوردن

داوری خوردن. [وَ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) از حکم قضا فرمان بردن. به حکومت و حکمیت گردن نهادن. پذیرفتن عقوبت.

( مصدر ) حکم قضا را اطاعت کردن عقوبت پذیرفتن.

💡 مرا از ره ببرد و داوری ساخت چو مومم ناگهان در نار بگداخت

💡 به تیمار این یکی شب صابری کن وزان پس تا توانی داوری کن

💡 از آن که درد تو دل داد خواه هر در کرد ز درد و داوری دل بحق برم زنهار

💡 بخش ویژه ۳۰ سال سینمایی بعد از انقلاب: داوری ۲۰۰ منتقد و نویسنده سینمایی

💡 با کسی گر داوری می بود ما را در جهان یاوری کی خواستیم از او که او یاری نکرد

💡 انسان در موردی که خدا حکمش را داده حق داوری ندارد (لا حکم الا لله)»..