دام کنف

دام کنف. [ م ِ ک َ ن َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تورماهی گیری که از بنگ کنف کنند.

تور ماهی گیری

💡 ترسم آخر همه اطراف چمن درگیرد از چراغی که نهان در ته دامان گل است

💡 کمتر از داغ دل لاله است در دامان دشت در فضای وسعت خلقش سواد آسمان

💡 پاک بینان از خم دام عقوبت ایمنند در نظربازی نمی‌گردد عسس آیینه را

💡 از بسکه در آرزوی دام و قفسم آزادم و جستجوی صیاد کنم

💡 من از چینم همه چین بت پرستند چو من یک تن ز دام بت نرستند

💡 ناگه برید دست ز دامان مدعا چرخ زمانه چون نکند با کسی وفا