لغت نامه دهخدا
دارمه گون. [ م ِ ] ( اِخ ) دهی از دهستان منگور بخش حومه شهرستان مهاباد که در 9هزارگزی باختر راه شوسه مهاباد به سردشت واقع و محلی است کوهستانی، سردسیرسالم و سکنه آن 155 تن است. آب آن از رودخانه بادین آباد و چشمه. محصول آن غلات، توتون، حبوبات و شغل اهالی آنجا زراعت و گله داری، صنایع دستی جاجیم بافی است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 4 ).