خویشتن پرستیدن

خویشتن پرستیدن. [ خوی / خی ت َ پ َ رَ دَ ] ( مص مرکب ) خودپرستیدن. خودخواه بودن. خودپسندی کردن. خود را پسندیدن:
تا تو ببینیم و خویشتن نپرستیم.سعدی ( غزلیات ).

خود پرستیدن خودخواه بودن

💡 دلا از روشنی شمعی برافروز ز شمع آتش پرستیدن بیاموز

💡 جز او را ندانم خدای جهان سزای پرستیدن اندر نهان

💡 پرستیدن داور افزون کند ز دل کاوش دیو بیرون کند

💡 پرستیدن دین بهست از گناه چو باشد کسی را بدین پایگاه

💡 تو روی از پرستیدن حق مپیچ بهل تا نگیرند خلقت به هیچ

💡 پرستیدن خاک نعل ستورت بود فخر آبای من تا بآدم