خوشنودی خواستن

خوشنودی خواستن. [ خوَش ْ / خُش ْ خوا / خا ت َ ] ( مص مرکب ) استرضاء. طلب رضایت کسی کردن.

استرضائ طلب رضایت کسی کردن

💡 ز گیتی تو خوشنودی شاه‌جوی مشو پیش تختش مگر تازه‌روی

💡 یقین حق کن تو خوشنودی خدا شو ز هر عیبی حقیقت تو جدا شو

💡 اگر ز چشم تو خوشنودیی شکار کنم ز جام زهر بود مر مرا شکار شکر

💡 زیارت کرد زآن پس مادران را به خوشنودی فدا می ساخت جان را

💡 که سوزید این خیمه ها را تمام به خوشنودی کار فرمای شام

💡 که هر خدمت که فرمایی کنم آن به خوشنودی فدا سازم دل و جان