خوش پیشانی

خوش پیشانی. [ خوَش ْ / خُش ْ ] ( ص مرکب ) آنکه پیشانی زیبا دارد. || آنکه طالع خوش دارد. خوش اقبال. خوب طالع.

آنکه پیشانی زیبا دارد یا آنکه طالع خوش دارد.

💡 ز چشم پاک شبنم، می شود گل زهره پیشانی مپوش از دیده من زینهار آن روی زیبا را

💡 شوم محو فنا تا خاک آن ره بر سرم باشد مباد از سجده بینم آستانش زیر پیشانی

💡 چشم تنگت، ترک‌تاز و حاجبت پیشانی است زان نمی‌آید کسی در چشم جادوی شما

💡 چند بر خاک نهی پیش بتان پیشانی عذر پیش آر که هنگام پشیمانی شد

💡 کید، حلقه یا زنجیرطلایی که بالای پیشانی، روی موی سر می‌بندند.