خوش جنس

خوش جنس. [ خوَش ْ / خُش ْ ج ِ ] ( ص مرکب ) خوش ذات. خوش باطن. مقابل بدجنس. مقابل بدذات. || از نژاد خوب. گهری. پاک گهر.

خوش ذات خوش باطن

💡 بگریم هر سحر بر یاد رویت که باران خوش بود اندر سحرگه

💡 خوش روزگار وصل که ما را دویی نبود تا روزگار بود بدین نیکویی نبود

💡 شب و روز خوش می‌خورد بی‌هراس نه از شحنه بیم و نه از دزد پاس

💡 هم‌چنین هر زر قلبی مانعست از شناس زر خوش هرجا که هست

💡 نعمت جنات خوش بر دوزخی شد محرم گرچه حق آمد سخی