خوردگی گرافیتی

اصطلاح «خوردگی گرافیتی» در علم مواد و مهندسی خوردگی به نوعی از تخریب فلز گفته می‌شود که به‌طور خاص در چدن خاکستری رخ می‌دهد و در آن بخش فلزی چدن دچار خوردگی و انحلال می‌شود، در حالی که ساختار گرافیتی آن باقی می‌ماند. در این فرآیند، آهن موجود در چدن به‌تدریج تحت تأثیر عوامل محیطی مانند رطوبت، اکسیژن یا مواد شیمیایی خورنده از بین می‌رود، اما گرافیت که نسبت به خوردگی مقاوم‌تر است، به صورت یک شبکه یا اسکلت باقی می‌ماند. نتیجه این پدیده آن است که قطعه ظاهراً شکل خود را حفظ می‌کند، اما در واقع استحکام مکانیکی خود را تا حد زیادی از دست می‌دهد و بسیار شکننده می‌شود. خوردگی گرافیتی معمولاً در شرایطی رخ می‌دهد که فلز در تماس طولانی‌مدت با محیط‌های مرطوب یا خاک قرار داشته باشد، مانند لوله‌های چدنی مدفون در زمین. این نوع خوردگی به دلیل ظاهر نسبتاً سالم سطح، ممکن است به‌راحتی تشخیص داده نشود، در حالی که درون قطعه به‌شدت تضعیف شده است. از نظر میکروسکوپی، ساختار فلزی حذف شده و تنها توده‌ای از گرافیت باقی می‌ماند که شکل اولیه قطعه را تقلید می‌کند. این پدیده اهمیت زیادی در نگهداری و بازرسی تجهیزات صنعتی دارد، زیرا می‌تواند منجر به شکست ناگهانی سازه‌ها شود. برای جلوگیری از آن، استفاده از پوشش‌های محافظ، کنترل شرایط محیطی و انتخاب مواد مناسب ضروری است. به طور کلی، «خوردگی گرافیتی» نمونه‌ای از تخریب انتخابی در آلیاژها است که در آن یکی از اجزا از بین می‌رود و دیگری باقی می‌ماند.