خنده ٔ می

خنده می. [ خ َ دَ / دِ ی ِ م َ / م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از پرتو شراب است. ( برهان قاطع ).
عکس روی تو چو درآینه جام افتاد
عارف از خنده می در طمع خام افتاد.حافظ.

کنایه از پرتو شرابست

💡 همچو گل خنده‌زنان از سر شاخ افتادیم هم بدان شاه که جان بخشد، جان را دادیم

💡 بهار معجزه شاداب از تبسم تست چنانکه چهره گلشن ز آب خنده گل