خنده طراز

خنده طراز. [ خ َ دَ / دِ طَ ] ( ص مرکب ) خنده مانند. ( آنندراج ):
خنده طراز لب گلهای باغ
دیده گشای دل عاشق ز داغ.درویش واله هروی ( از آنندراج ).

خنده مانند

💡 ز خنده، از فرح عهد او، نبندد لب اگر به سوده‌نمک زخم را بینباری

💡 به اين ترتيب راز خنده قبلى جبرئيل كه حكايت از آينده درخشان مسلمانان مقاوم بر اثرپشتكار و استقامت مى كرد آشكار گرديد.

💡 دلها به غمزه دزدی، چون خنده برگشایی جانها به عشوه سوزی، چون زلف را نمایی

💡 خنده بر حال گرانباران دنیا می زنم از سبکباری چو کف بر قلب دریا می زنم

💡 چنان زگریه غم بازدار چشم دلم که خنده ریز توانم گذشت بر حساد

💡 صد دشنه بر دل می‌خورم وز خویش پنهان می‌کنم جان گریه بر من می‌کند من خنده بر جان می‌کنم