خمیر بیمایه

خمیر بیمایه. [خ َ رِ ی َ / ی ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) خمیری که مایه خمیر در آن داخل نکرده اند. ( یادداشت بخط مؤلف ).

خمیریکه مایه خمیر در آن داخل نکرده اند

💡 مه باتو تا درون پیرانه رود؟ وین پایه جز از من بیمایه رود

💡 که هوش تو بر دست همسایه‌ای یکی دزد و بیکار و بیمایه ای

💡 چو آبروی قناعت نمی برم ز طلب بکوی عزلت بیمایه چون هما شده ام

💡 عاشقان راست بکف گنج زر از بهر نثار من بیمایه زخجلت فکنم سر در پیش

💡 فریب و ریو ز سودائیان بیمایه بدان رسید که سود و زیان بر اندازد

💡 تو گفتی کِشت بی‌نم گشته، نم یافت و یا درویش بیمایه درم یافت