لغت نامه دهخدا
خطیب شربینی. [ خ َ ب ِ ش َ ب ِ ] ( اِخ ) محمدبن احمد شربینی. ملقب به شمس الدین فقیه شافعی مفسر و از اهل قاهره بود. تولدش بسال 977 هَ. ق. اتفاق افتاد و او را تصانیف بسیار است، از آنجمله است: السراج المنیر در چهار جلد در تفسیر قرآن و «الاقناع فی حل الفاظ ابی شجاع » دو جلد و «شرح شواهدالقطر» و «مغنی المحتاج » در چهار جزء و «تقریرات علی المطول » در بلاغت و «مناسک الحج ». ( از اعلام زرکلی چ 2 ج 6 ص 234 ).