خطبه فاطمه صغری در کوفه
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] خطبه فاطمه صغری در کوفه خطبه ای است که فاطمه دختر امام حسین(ع) پس از شهادت پدر هنگامی که در اسارت بود در کوفه ایراد کرده است. او در این خطبه مصیبت هایی که از جانب کوفیان به اهل بیت رسیده است، یادآور می شود.
این خطبه را نخستین بار طبرسی در کتاب الاحتجاج نقل کرده است. سید ابن طاووس نیز مشابه این خطبه را در کتاب لهوف با تفاوت هایی آورده است.
محتوای خطبه عبارت است از:
جمله سازی با خطبه فاطمه صغری در کوفه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صحتش درد اگر فاطمه بیمار تو نیست راحتش رنج دل ار خسته و افگار تو نیست
💡 روزم سیاه فاطمه کو آنکه مینمود شبهای تار جا بسر گاهوارهات
💡 یا رب به حق فاطمه و آل اطهرش او را شمر یکی ز غلامان فاطمه
💡 شرمنده گشت خاذن گنج دو دیده اش گوهر ز بسکه ریخت به دامان فاطمه
💡 زهی گوای بزرگی و قدر و رتبت تو یکی نبی و دوم فاطمه و سیوم حیدر
💡 در اين حال بودم كه ناگاه فوج عظيمى را ديدم. پس گفتند: (خاتون ما فاطمه زهراعليها السلام است كه مى آيد.)
💡 در متون روایی، خطبه فاطمه صغری در کوفه به عنوان سخنانی پر از سوز و گداز یاد شده است که با شجاعت تمام بیان گردید.
💡 تحلیل بلاغی خطبه فاطمه صغری در کوفه نشاندهنده قدرت کلام و تسلط ایشان بر فنون سخنوری در میان جمعیت بسیار زیاد کوفه است.
💡 خطبه فاطمه صغری در کوفه، پیامی ماندگار از ایستادگی و عدم تسلیم در برابر ستمگران برای تمامی نسلهای بعدی محسوب میشود.