خرمن بان

خرمن بان. [ خ ِ / خ َ م َ ] ( اِ مرکب ) نگاهبان خرمن. ( یادداشت بخط مؤلف ).

نگاهبان خرمن

💡 از خواجه ضبط و، مال ز فرزند یا زن است دست بخیل بر زر خود، مهر خرمن است

💡 تپه خرمن (امستان علیا) مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان گرمی، روستای امستان واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۴۵ با شمارهٔ ثبت ۶۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 هوس در مزرع آمال‌ گو صد خرمن انبارد شرار کاغذ ما ربزش تخم دگر دارد

💡 بعشق دانه دل را چو کاه داد بباد دلم اگرچه نگه داشت خرمن از آتش

💡 جفا کن تا توانی برق من، خرمن نمی‌سوزد برین آتش که دامن می‌زنی، دامن نمی‌سوزد

💡 مى شتابند، دعا و مناجات، همچون چاشنى است كه خرج توپ را از درون لوله آن خارج مىسازد و چون صاعقه اى خرمن هستى دشمن خونخوار را مى سوزاند.