خبیر بودن

خبیر بودن. [ خ َدَ ] ( مص مرکب ) آگاه بودن. واقف بودن. مطلع بودن. آگهی داشتن. اطلاع داشتن.

آگاه شدن مطلع شدن

💡 خلقی به خیال تو، مشتاق جمال تو وز صورت حال تو داننده خبیری نه

💡 جمع شد بر گرد او برنا و پیر هین چه دیدی ای تو بینا و خبیر

💡 شکایتِ شبِ هجران به او نباید کرد که خود ز دردِ دلِ عاشقان خبیر آمد

💡 این سزای آنک از شاه خبیر خیره بگریزد به خانهٔ گنده‌پیر

💡 فرو ریزد از هم به سیلاب تیغت چو بنیاد خبیر ز بازوی حیدر