خانه ٔ دندان

خانه دندان. [ ن َ / ن ِ ی ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) جای دندان. محل دندان. نقاطی از لثه که دندان در آن قرار گیرد. || دهان.

جای دندان محل دندان

💡 تیموتی، فیبر و پروتئین مورد نیاز خرگوش‌ها را تأمین می‌کند همچنین از رشد بیش از اندازهٔ دندان‌های آنها جلوگیری می‌کند.

💡 در دندانپزشکی، روکش طلایی، که برای ترمیم دندان استفاده می‌شود، با یکای دانه اندازه‌گیری می‌شود.

💡 در وصف دهان و لب و دندان که تو داری رای تو اگر راه دهد دُر بچکانم

💡 چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد صدف را بی‌گهرگشتن‌کف افسوس می‌سازد

💡 گنج مراد را که بر او قفل ابتلاست دندانه کلید ز دندان اژدهاست

💡 اولین دندان‌ها (دندان‌های پیش تحتانی) در حدود ۶ ماهگی، در دخترها زودتر از پسرها