حکم توقع ستایش

💡 روش قرآن در اینگونه موارد، بیان اعمال افراد، دسته یا طائقه‌ها است و در پایان اشاره به ستایش یا نکوهش آنان می‌باشد.

💡 فریب دشمن مخور و غرور مداح مخر، که این دام زرق نهاده است و آن دامن طمع گشاده. احمق را ستایش خوش آید چون لاشه که در کعبش دمی فربه نماید.

💡 «بر فراز کوه با دگرگونی سیمایت نشان دادی نیروی خداوندی ات را، تو را ستایش می‌کنیم، ای پرتو مینوی.»

💡 آن کس که به خوشی نه بخشگی به ستایش خلق تو کم از مشک ختا گفت خطا کرد

💡 فارسی نو «یشت» از اوستایی yashtay «ستودن». بخشی از اوستا که به ستایش ایزدان می‌پردازد.

💡 آن کس که در ستایش ممدوح خویش گفت ای کرده چرخ تیغ تو را پاسبان خویش

💡 در مسیر تهذیب نفس، حکم توقع ستایش و انتظار تشویق دیگران، از موانع اصلی در رسیدن به اخلاص و پاکی در انجام کارهای نیک است.

💡 بسیاری از روانشناسان معتقدند که اگر فرد دچار حکم توقع ستایش شود، انگیزه‌های درونی خود را برای پیشرفت از دست داده و به دنبال تایید بیرونی می‌گردد.

💡 برای رسیدن به آرامش روحی، باید از رهایی از حکم توقع ستایش تلاش کرد و اعمال خود را تنها برای رضای خداوند یا رضایت وجدان انجام داد.