دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حلم شعیب (قرآن). حلم به معنای نگهداری نفس و طبع از هیجان غضب است، و به معنای عقل نیز آمده است، در قرآن کریم، واژه حلم به کار نرفته، اما از مشتقات آن، حلیم، پانزده بار آمده است، در قرآن کریم، هم خدا و هم انسان ها با صفت حلیم مدح شده اند، در یازده آیه، این صفت به خدا نسبت داده شده است و در بقیه آیات به پیامبران الهی، یعنی حضرت ابراهیم، فرزند ابراهیم (علیهما السلام ) که خدا فرمان به ذبح او داده بود و حضرت شعیب.
شعیب علیه السلام، فردی بردبار بود، حتی از دیدگاه مشرکان قومش: «قالوا یـشعیب... انک لانت الحلیم...؛ گفتند ای شعیب...تو مرد بردبار...هستی؟»
← مشخصه انسان حلیم
۱. ↑ هود/سوره۱۱، آیه۸۷.
فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «حلم شعیب».
...