«حقهٔ وافور» ظرفی کوچک و سفالی یا گاهی چینی است که به سر وافور یا قلیان شیره نصب میشود و نقش اصلی آن نگهداری مادهای مانند شیره یا تریاک برای مصرف است. این ظرف کوچک معمولاً شکل کوزهمانند دارد و روی آن سوراخ ریزی تعبیه شده است تا هنگام استفاده، مواد داخل آن به آرامی و به شکل دود خارج شوند. معنای دقیق «حقهٔ وافور» اشاره به وسیلهای دارد که به عنوان رابط بین ماده مصرفی و ابزار گرمایشی یا کشیدنی عمل میکند و کنترل جریان دود یا بخار را بر عهده دارد. در کاربرد عملی، حقهٔ وافور کمک میکند تا شیره یا تریاک به صورت تدریجی و منظم گرم و دود شود و تجربه مصرفکننده بهتر و کنترلشدهتر باشد. این ظرف کوچک از نظر شکل و جنس به گونهای طراحی شده است که گرما را تحمل کند و آسیبی به ساختار وافور یا قلیان وارد نشود، و استفاده از آن ساده و ایمن باشد. شناخت دقیق معنای این واژه کمک میکند تا متون قدیمی و منابع فرهنگی را بهتر درک کنیم و تفاوت وسایل مصرفی و ابزارهای مرتبط با وافور و قلیان را بشناسیم.
حقه ٔ وافور
لغت نامه دهخدا
حقه وافور. [ ح ُق ْ ق َ /ق ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) رجوع به حقه شود.
جمله سازی با حقه ٔ وافور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 استفاده از منقل و وافور، متداولترین روش برای دود کردن تریاک است. در این روش، تریاک به وسیله زغال داغ، نزدیک به سوراخ حقه سوزانده میشود و دود ناشی از سوختن تریاک، پس از عبور از سوراخ حقه، وارد حقه شده و سرد میشود. سپس از طریق لوله چوبی به سیستم تنفسی فرد کاربر وارد میشود.
