حسین منقاره
لغت نامه دهخدا
( حسین منقارة ) حسین منقارة. [ ح ُ س َ ن ِ م ِ رَ ] ( اِخ ) ابن محمدبن مصطفی طرابلسی حنفی ملقب به نورالدین و مکنی به ابوعلی در 1261 هَ. ق. / 1845 م. وارد مصر شد و فتوی داد. ( معجم المؤلفین از فهرست الفهارس کتانی ج 2 ص 290 ) ( فهرست تیموریه ج 2 ص 69 ).
جمله سازی با حسین منقاره
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این محل بیشتر به خاطر کشف تاقهای منقارهدار در معماری آن، که ابداع آن عموماً به مایاها نسبت داده میشود معروف است. اینکه تاق منقارهدار در خود زوچیپالا ابداع شده یا از منطقه مایاها به این محل وارد شده هنوز مشخص نیست. تندیسهای کوچک و کاسههای سنگی متعددی نیز مربوط به دوره پیشاکلاسیک یعنی ۱۵۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد نیز که در این منطقه یافت شده باعث شده که به سبک ساخت این تندیسها سبکِ زوچیپالا گفته شود.