حسن بن اسدالله رافت فرمان ارای اصفهانی

[ویکی فقه] حسن بن اسدالله رافت فرمان آرای اصفهانی. حسن بن اسداللّه رأفت فرمان آرا اصفهانی، از شعراء و خوش نویسان اصفهان در قرن چهاردهم هجری می باشد.
میرزا حسن فرمان آرا، متخلّص به «رافت» میرزا حسن در اصفهان علم و ادب آموخت و به خاطر مهارت در انشاء و ادب در سمت منشی گری کنسولگری انگلیس به کار پرداخت. او مردی فاضل و خوش مشرب بود و علماء و ادباء به گرد او جمع می شدند و محفل علم و ادب تشکیل می دادند. خود او طبع روانی در شعر داشت و عضو انجمن ادبی شیدا بود و اشعارش در دوره اول مجله دانشکده به چاپ می رسید. [همچنین او انجمن ادبی محبّت را تاسیس کرد. وی خطوط مختلف خصوصاً خط نسخ را خوش می نوشت. نمونه ای از خط او (آیةالکرسی) با رقم «کتبه العبد الاقل حسن بن میرزا اسداللَّه خان اصفهانی ۱۳۲۱» همچنین نسخه ای از قرآن کریم نزد فرزندش ابراهیم فرمان آرا موجود است.
وفات
رافت اصفهانی در ۲ ذیقعدة الحرام ۱۳۵۸ق وفات نمود و در یکی از اطاق های شمالی تکیه مادر شاهزاده دفن شد. مادّه تاریخ فوتش این بیت است:کرد بیرون سر از جنت و گفت ••••• پی تاریخ وفات «الغفران»این بیت از اوست:گر سوخت به دور رخ معشوق عجب نیست ••••• از دوری او عادت پروانه گرفتم
مهدوی، سید مصلح الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۲۰۴.
۱. ↑ مهدوی، سید مصلح الدین، تذکره شعرای معاصر اصفهان، ص۲۰۴.۲. ↑ بشارت، احمدعلی، کارنامه خاندان بشارت، ص۲۲۸-۲۲۶.۳. ↑ قاسمی، رحیم، گلشن اهل سلوک، ص۲۳۹-۲۳۶.
منبع
...

💡 احمد قوام (قوام‌السلطنه) در سال ۱۳۲۵ به نخست وزیری رسید وی که خانواده علم را به خوبی می‌شناخت و می‌دانست چه نفوذی در ولایات جنوب شرقی دارند، امیر اسدالله را که هنوز ۲۷ سال بیشتر نداشت به فرمانداری سیستان و بلوچستان منصوب کرد.

💡 وی در تابستان ۶۳ و پس از برکناری اسدالله لاجوردی در اثر فشارهای سیاسی مختلف برکنار شد و بعدها به کار سابق خود در بازار تهران بازگشت؛ برخی از شنیده‌های تأیید نشده حاکی از این بود که وی به دلیل بیماری خانه‌نشین شده بود. او در تاریخ ۲۸ مهر ۱۴۰۰ درگذشت.

💡 کتاب دو جلدی د. اسداللهی دربارهٔ تاریخ جام جهانی، تنها کتاب ایرانی در این کتابخانه فیفا است. در مقدمه این کتاب سپ بلاتر، ٰرئیس سابق فیفا یادداشتی نوشته‌است و از اسداللهی با عنوان «کلنل اسد» نام برده‌است.

💡 او و برادرش محمد سروری حدود ۱۰ سال رئیس دیوان عالی و دادستان کل کشور بودند. هرکدام از برادران علی‌آبادی دارای یک نام خانوادگی متفاوت بودند:ملک‌آبادی (قاضی اسبق و رئیس محکمه شرع تهران)، محمد سروری (وزیر دادگستری)، اسدالله ناظری، شیخ هدایت برادران

💡 بر اساس رمان مورخه، اسدالله میرزا در سال ۱۳۴۵ از وزارت خارجه بازنشسته میشود و در یک دارالترجمه با یکی از اقوامش شریک میشود. بیشتر زمانش را به سفرهای تفریحی و همچنین مدیریت دارالترجمه اختصاص میدهد.

💡 شاخن یا شاخنات ممکن است صریحاً از کلمه شاخه درختان یا بوته های محلی گرفته شده باشد اما قدیمی ترها اعتقاد دارند شاخن تغییر واژه شیخ یا همان عالم در طول تاریخ ۴۰۰ تا ۵۰۰ ساله محله است. اسدالله اعلم چندین بار از این روستا که در زمان صدارت او یک ده کوچک خوش آب و هوا با رودخانه فصلی بود دیدن کرد.