حسن بانیی

حسن بانیی. [ ح َ س َ ن ِ ن ِ ] ( اِخ ) ابن موسی کرد شافعی. صوفی، در بانه متولد شد و در دمشق به سال 1148 هَ. ق. درگذشت. او راست: شرح الحکم در عرفان و شرح عوامل جرجانی در نحو، و جز آنها که در اعلام زرکلی ( چ 1 ص 242 ) بنقل از سلک الدرر یاد شده است. وکتب دیگر او در هدیةالعارفین ( ج 1 ص 298 ) آمده است.

💡 از آنرو شد به آبادی بدل ویرانی کرمان که دارد بانیی چون عدل نواب ولی سلطان

💡 سالواتوره بانیی آخرین بازی ملی خود را در سال ۱۹۸۷ میلادی انجام داد.