حریفی جستن

حریفی جستن. [ ح َ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) کسی را به حریفی خود وادار کردن. تشویق به هم خوابگی:
حوری از کوفه به کوری زعرب
دم همی داد و حریفی می جست
گفتم ای کور دم حور مخور
کو حریف تو ببوی زر تست.خاقانی.

💡 هیچ قانون گل زده در خانه حریفی وجود ندارد و در صورت مساوی بازی به ضربات پنالتی می‌رود.

💡 باید اول ز پی کنه تو رفتن گامی گر حریفی به تو در عرصه میدان گردد

💡 دل ببرد از ما و لب در خاک میمالد کنون تابدین حد مان حریفی اب دندان یافتست

💡 باثیر کی نماید غم او جمال او را دم پرده در حریفی دل راز پرور آمد

💡 از همین راه بود که وی موفق شد قدرت را در پنجه خود حفظ نموده و از ظهور هرگونه حریفی جلوگیری کند.