حجر اطاغیطوس

حجر اطاغیطوس. [ ح َ ج َ رِ ؟ ] ( ترکیب اضافی،اِ مرکب ) رجوع به حجر اناخاطس و حجر غاغاطیس شود.

💡 با آفتاب و ماه، کند روی و ر ای او؛ کرد آنچه با گیاه و حجر ماه و آفتاب

💡 از دل سخت تو شد چهره‌ام از اشکم سیم وین عجب نی که زر و سیم برآید ز حجر

💡 چو مه زانگشت پیغمبر حجر بشکافد از بیمش اگر دور از تو گاه خشم چشم اندر حجر بندد

💡 269- طبقات ابن سعد، باب من قال توفىرسول الله فى حجر على بن ابى طالب ط اروپا 2 / ق 2 / 51.

💡 شود نقش حجر زایل ولی از حفظ یزدانی نگردد زایل از زر سکهٔ شاه جهان پرور

💡 در قرآن، کتاب دینی مسلمانان، در آیات ۸۰ تا ۸۴ سوره حجر، به این مکان اشاره شده‌است: