جملۀ ناهمپایه

[زبان شناسی] ← جملۀ مرکب

💡 پس به هیبت بدو گماشت نظر تا که بگداخت جملۀ جوهر

💡 جملۀ ذات​ها قدیم الذات دیده و مُحْدَثی نه جز که صفات

💡 و هو معکم همچو روز روشن است او چو جان و جملۀ عالم تنست

💡 نیست کو غیر آن نمیداند جملۀ نقش را همیداند

💡 زیادت از این ساعت نمی​توانم گفتن بعد ما که جملۀ تمهیدها خود بیان«مَنْ عَرَف نَفْسَه فَقَدْ عَرَف ربّه» آمده است. نیک طلب می​کن و باز می​یاب، و نگاه می​دار و از من شنیده می​باش تا دانی.

💡 از جملۀ ریشهای گیتی آن را شاید که ریش خوانی