جماعه العلماء فی النجف الاشرف

[ویکی شیعه] جماعة العلماء فی النجف الاشرف. جماعة العلماء فی النجف الاشرف، تشکلی سیاسی از علمای شیعه در نجف، در سال ۱۳۳۹ ش/ ۱۹۶۰م بود.
تغییراتی که عبدالکریم قاسم در اجرای برنامه اصلاحات ارضی و قوانین مدنی که مخالف با شرع بودند و تبلیغات گسترده حزب کمونیست برای جذب مردم، به ویژه افراد کم درآمد و نیازمند جامعه و جوانان، با شعار عدالت اجتماعی، و نیرومند شدن جریان ملی گرایی عربی، به ویژه سوسیالیسم ناصری و بعثی در عراق از سوی دیگر، موجب واکنش علمای شیعه و احساس خطر آنان از تضعیف جایگاه اسلام، بر اثر رشد فزاینده ایدئولوژیهای عرفی (سکولار) و ضد دینی، گردید. گروهی از علما گرد آمدند و هسته اصلی جماعت را به وجود آوردند و در ۱۳۳۹ ش/ ۱۹۶۰م، در سالروز ولادت امام علی (ع)، تأسیس آن را اعلان کردند. بانی اصلی جماعت العلماء آیت الله سید محسن حکیم، مرجع تقلید وقت، بود.

💡 921-فوائد الرضويه، ص 476. قصص العلماء، ص 168، اختران تابناك، ذبيحالله محلاتى، ج 1، ص ‍ 412.

💡 در قصص العلماء نوشته مرحوم (سيد عبدالكريم ) ازقول پدرش (آقا سيد زين العابدين لاهيجى )نقل كرده كه فرموده:

💡 عالم فاضل متبحر نقاد، ميرزا عبدالله اصفهانى معروف به افندى در جلد پنجم كتاب(رياض العلماء و حياض الفضلا) در احوالات شيخ ابن جواد نعمانى گفته كه: (او ازكسانى است كه ديده است قائم عليه السلام را و روايت نموده از آن جناب.)

💡 100-اقتباس از كتابهاى: سفينة البحار ج 1، ص 723، الكنى و الالقاب، ج 2، ص377، شهدا الفضيله و روضات الجنات و قصص العلماء.

💡 ثالثا- و ما اخذ الله على العلماء. از طرفى تعهد بزرگى بر دوش من است. به مقتضاىعالم و آگاه بودن و دانا بودن و آن دين است. (( ان لايقاروا على كظه ظالم و لاسغبمظلوم ))، سيرى ستمگران و گرسنگى ستمديدگان را نبايدتحمل كرد. اينها موجب شد كه امام على عليه السلام حكومت راقبول نمايد.(67) ))

💡 و نيز علم سودمند است كه خشيت و بيم از خدا را به بار مى آورد: انما يخشى الله منعباده العلماء (49) ((جز اين نيست كه از ميان بندگان خداوند، تنها دانشمندان از خدامى ترسند)).