جعل فلسفی

[ویکی فقه] جَعْل، از مباحث فلسفه و از احکام وجود و ماهیت می باشد.
جعل در لغت به معنای قرار دادن، خلق کردن، گردانیدن، شروع به کار کردن، آشکار ساختن و نامیدن است و در اصطلاح فلسفه، اعطای واقعیت به شیئی است که واقعیت، ذاتی آن نباشد.
حقیقت بحث جعل
بحث درباره جعل، در واقع بررسی این مسئله است که مجعول و اثر جاعل چیست. به عبارت دیگر، علت به معلول خود چه اعطا می کند که آن را واقعیت و تحقق عینی می بخشد. بدین ترتیب، مدار و محور آموزه جعل، اثر خاص جاعل و علت در شی ءِ ممکن است که ذاتاً نه وجودش ضرورت دارد نه عدمش و برای خروج از این تساوی نسبت به وجود و عدم، نیازمند علتی است که یکی از دو طرف را ایجاب کند.
جایگاه بحث جعل
بحث جعل، بنا بر پرسشی که در آن مطرح است، از مسائل علت و معلول و نسبت میان آن هاست، چنانکه ابن سینا ذیل مباحث علت و معلول به این مسئله پرداخته است. گفتنی است که وی از اصطلاح جعل در پرداختن به این مسئله استفاده نکرده است.
← دیدگاه حکما به بحث جعل
...

💡 زبان نیاکره‌ای (کره‌ای: 한국조어) زبان نیای بازسازی‌شده خانواده زبان‌های کره‌ای است. این زبان با استفاده از بازسازی داخلی از کره‌ای میانه و با تجزیه و تحلیل فلسفی مستندات جزئی کره‌ای باستان انجام شده‌است.

💡 مغربی دیده به دیدار تو دارد روشن گرچه باور نکند فلسفی و معتزلی

💡 از جمله آثار طنز- فلسفی منتسکیو رمان معروف «مقبرهٔ گنیده»

💡 بر قول فلسفی مگر آن نفس کلیئی کوراست بر ممالک عالم مدبری

💡 جز یار کو جز یار کو عاشق شو و او را ببین ای فلسفی یک سو بنه این عقل دوراندیش را

💡 علت اولی نمودی خویش را با فلسفی چه زیان دارد ترا؟! تو یاربی و یاربی