جرعه فشاندن

💡 توان ز وصل برومند شد ز چشم سفید که از شکوفه فشاندن ثمر سفید شود

💡 بر دل غبار رشک فشاندن چه لازم است آیینه را به باطن پاک حیا گذار

💡 همه بتیر فشاندن بسان آرش و گیو همه بتیغ کشیدن چو رستم دستان

💡 بر لعل لبت جان ز سر شرق فشاندن سهل است ولی زیره به کرمان نتوان برد

💡 گفتی ز درد من نگرستی و برحقی فرق است از فشاندن خون تا گریستن

💡 گردست فشاندن به دو عالم نتوانی در دامن عزلت بشکن پایی اگر هست

💡 او در میان هوای سرد زمستان، با لذت شروع به جرعه فشاندن چای داغ کرد تا گرمای آن را در تمام وجود خود احساس کند.

💡 پس از پایان یک روز کاری بسیار طولانی و خسته‌کننده، او با آرامش نشست و شروع به جرعه فشاندن آب خنک کرد.

💡 شاعر با توصیف دقیق صحنه، شروع به جرعه فشاندن شهد زندگی در کلمات خود کرد تا احساسات مخاطبان را به شکلی عمیق برانگیزد.