جامع حدیثی

[ویکی شیعه] جامع حدیثی، به آن دسته از کتابهای روایی می گویند که همۀ موضوعات و ابواب حدیثی در آنها گرد آمده است. در جامع حدیث می توان در هر موضوعی، حدیثی یافت. "جوامع حدیث"، جمع این تعبیر نیز به کار رفته و از برخی مجموعه ها که خود از چند جامع تشکیل شده با تعبیر "مجامع " یاد شده است. جامع حدیث گاه شامل تمام ابواب احادیث و گاه صرفاً جامع ابواب فقهی است.
محدّثان اهل سنّت، مجموع احادیث و مطالب دینی را در هشت موضوع (عقاید، احکام، سیره، آداب، تفسیر، فِتَن (فتنه ها)، اشراطُ السّاعه و مناقب) دسته بندی کرده، و برآن اند که جامع حدیث کتابی است که دربردارندۀ همۀ آنها باشد. اگرچه در باب پاره ای از این عناوین اختلاف نظر وجود دارد.

💡 ای رخت آیت حسن و دهنت لطف خدای به حدیثی بگشای آن لب و لطفی بنمای

💡 برنمی‌تابد حدیثی کز لب او کرده‌ایم آب بسیاری به جوی تنگ شکر بسته‌ایم

💡 با عشق آن نگار، ز افسر مجوی صبر عشق و صبوری این دو حدیثی است بس عجیب

💡 محمد باقر در حدیثی به محمد، لقب «باب‌الله» و «سبیل‌الله» داده‌است.

💡 حدیثی از گل رخسار او که می گوید؟ که همچو غنچه پر از زر کنم دهانش را

💡 داند ار واعظ ما شادی قرب و غم دوری دیگر از دوزخ و فردوس حدیثی نسراید