تیمور قا ان

( تیمورقاآن ) تیمورقاآن. [ ت َ / ت ِ ] ( اِخ ) پسر جمکیم و نوه قبلا قاآن که پس از درگذشت جدش به حکومت ختای رسید، و نامش را اولجای توقاآن گرداندند. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 70 شود.

( تیمور قا آن ) پسر حمکیم و نوه قبلا قا آن که پس از درگذشت جدش به حکومت ختای رسید و نامش را اولجای تو قا آن گرداندند

تیمور قاآن. (یا: تیمور خاقان؛ تیمور اُلجایتو) خان بزرگ و نواده و جانشین قوبلای و دومین خاقان مغول چین. وی توانست همزیستی موقت صلح آمیزی میان خانات مغول در مغولستان، ایران، روسیه و چین برقرار کند؛ روابطی خوب با اُلجایتو در ایران داشت. سیاست داخلی وی در چین همانند قوبلای، مبتنی بر ترکیب دیوان سالاری و دانش چینی با قدرت و ارادۀ مغولان بود. ترک این سیاست در زمان جانشینان نالایق او در بازگشت به سنن مغولی، انحطاط مغولان چین را به دنبال داشت.

💡 تیمور فقط مدت کوتاهی پیش از مرگش، عنوان مغولی و چنگیزیِ «ایلْخان» را حفظ کرد و هرگز به خود اجازه نداد عنوان دیگری غیر از «امیر» بدو داده شود، و بحثِ اساسی دربارهٔ مشروعیت را به جانشینانِ خویش سپرد.