توشه چشم. [ ش َ / ش ِ ی ِ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از نگاه به افراط به جانب محبوب. ( آنندراج ). نگاه زیاد از حد به جانب مطلوب. ( ناظم الاطباء ). نگاه به افراط به جانب معشوق یا مطلوب. ( فرهنگ رشیدی ):
نگه می کرد ماه از گوشه چشم
دلش برمی نگشت از توشه چشم.امیرخسرو ( از فرهنگ رشیدی ).
کنایه از نگاه به افراط به جانب محجوب. نگاه زیاد از حد به جانب مطلوب.
💡 مهلت دور سبکسیر جهان اینهمه نیست توشه بردار و روان شو که زمان اینهمه نیست
💡 گرم سوزند فردا هم ز هجران جای آن دارد که عمر بیوفا را توشه راه وفا کردم
💡 بنده الهى بايد از دنياى خود براى آخرت، توشه اى بيندوزد.رسول اكرم (ص ):
💡 ما بسى گم گشته باز آورده ايم ما بسى بى توشه را پرورده ايم
💡 گفتم به راه جهل همی توشه بایدم گفتا تو را بس است یکی شاخسار من
💡 ابراهيم زن و فرزندش را از ياد نبرد و گاه و بيگاه بديدار آنها مى آمد و از ديدارفرزندش توشه بر مى گرفت.