تفضیل نهادن

تفضیل نهادن. [ ت َ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) برتری دادن. برگزیدن کسی را بر دیگری. افزونی نهادن یکی بر دیگری:
یگانه بار خدایی که از فضائل او
همی نهند زمین را به آسمان تفضیل.امیر معزی ( از آنندراج ).

( مصدر ) رجحان دادن برتری دادن.

💡 هرگاه «ین» در آخر صفات تفضیلی درآید، افادهٔ معنی تخصیص کند، مثل: کمترین، فاضل‌ترین.

💡 هرگه ‌که نهد بنده جبین پیش تو بر خاک تفضیل نهد بر همه اندام جبین را

💡 شرحِ حسنِ تو به تفضیل نمی یارم گفت گاه گاه از پیِ تخفیف کنم منتخبش

💡 از لطافت آسمان تفضیل دارد بر زمین هست با هر دو به تایید و سعادت آشنا