تعارض اجماع منقول و اجماع منقول

[ویکی فقه] تعارض اجماع منقول و اجماع منقول، تنافی مدلول دو اجماع منقول را می گویند.
تعارض اجماع منقول و اجماع منقول، تنافی میان مدلول دو اجماع منقول در یک مسئله فقهی است، مثل این که یک اجماع منقول می گوید: « نماز جمعه واجب است» و اجماع منقول دیگر می گوید: «نماز جمعه واجب نیست».
علت تعارض
در این که آیا این تعارض، تعارض در سبب (آرای فقها) است یا تعارض در مسبب ( رای معصوم )؛ اختلاف وجود دارد؛ نظریه مشهور میان علما، تعارض به حسب مسبب (رای معصوم) می باشد. روشن است که در یکی از این دو اجماع، به طور قطع رای امام علیه السّلام وجود ندارد، اما به حسب سبب، تعارضی نیست، چون ممکن است هر دو اجماع منقول درست باشد.
حکم
در تعارض بین دو اجماع منقول، ترجیح با اجماعی است که مخالف مذهب عامه باشد، چون اجماع موافق عامه، ممکن است مستند به خوف یا تقیه باشد. و اگر هر دو اجماع از این نظر مساوی بود یعنی هر دو مخالف عامه یا هر دو موافق عامه بود حکم تخییر جاری می شود.

💡 عمل زمانی صورت می‌گیرد که برآیند تضادها و تعارضات درونی به روی یکی از عناصر بچرخد. خر ژان بوریدان وقتی میان دو امر متضاد قرار گرفت، چون نتوانست بر تضادها چیره شود، از عمل باز ماند و جان سپرد.

💡 در اکتبر سال ۱۹۶۲ یک هواپیمای جاسوسی آمریکا در آسمان کوبا به پرواز درمی‌آید و عکس‌هایی از محل استقرار موشک‌های دوربرد اتمی شوروی در آن کشور می‌گیرد. به این ترتیب تعارض میان آمریکا و شوروی بالا می‌گیرد و جهان در آستانه یک جنگ دیگر قرار می‌گیرد…

💡 همانطور كه در ((المراجعات )) و ساير كتب خود گفته ايم ائمّه - عليهم السّلام - در هرفرصت، اولياى امور و زمامداران وقت را راهنمايى مى كردند، و سكوت را بر قيام ترجيحدادند. تا در مقام تعارض، به قاعده ((اهم و مهم )) از نظر عقلى و شرعىعمل كرده باشند.

💡 درمورد توانمندی، فرد می‌تواند توانمند شود، حتی اگر کسی ویژگی‌های شخصی یا شغلی او را به رسمیت نشناسد. اگر فرد از این قدرت برخوردار باشد که شما را وادار به انجام‌دادن کاری سازد، اما خواسته‌ی فرد با خواسته‌ی شما متفاوت باشد، قدرت فرد با قدرت شما تعارض پیدا می‌کند. به همین دلیل نهایت قدرت به جانب تعارض گرایش پیدا می‌کند. در جدول زیر تفاوت میان قدرت و توانمندی آورده شده‌است.