تبارک اسمه

تبارک اسمه. [ ت َ رَ کَس ْ م ُه ْ ] ( ع جمله فعلیه ) در مورد باری تعالی بکار رود، یعنی پاک و منزه است نام او ( خدا )، بزرگ و پاک است نام او: از بهر خدای تبارک اسمه. ( تاریخ قم ص 7 ).

در مورد باریتعالی بکار رود یعنی پاک و منزه است نام او بزرگ و پاک است نام او: از بهر خدای تبارک اسمه.

💡 طفل خرد تو به تبارک برسیدی در مکتب شادی ز کجا در عبسستی

💡 تبارک الله ! ازان رزمگاه هایل تو که داشت ساحت او هول عرصهٔ محشر

💡 این مه ز کجا آمد و این روی چه رویست؟ این نور خدایست تبارک و تعالا

💡 تبارک الله روز قدوم شاهی بود که بحر گوئی از موج بی قرار شده است

💡 رمیده گشتند از من فریشته طبعان تبارک الله گویی نیم جز اهریمن