تاشه زنی

عبارت تاشه زنی در زمینه باستان‌شناسی به عملی گفته می‌شود که در آن یک یا چند تاشه یا کانال حفر می‌شود. هدف از این کار، دسترسی به لایه‌های خاک و زمین‌شناسی باستانی است تا اطلاعات مربوط به تاریخ و تمدن‌های گذشته به دست آید. این روش معمولاً برای بررسی لایه‌های نگاری خاک به کار می‌رود و با استفاده از آن، باستان‌شناسان می‌توانند ردی از آثار فرهنگی، معماری و ابزارهای تاریخی را شناسایی کنند. تاشه زنی کمک می‌کند تا پژوهشگران بتوانند ترتیب زمانی و توالی لایه‌ها را تعیین کنند و به تحلیل دقیق‌تری از تغییرات محیطی و انسانی در طول زمان برسند. به طور کلی، تاشه زنی یک روش پژوهشی عملی و میدانی در باستان‌شناسی است که اهمیت زیادی در کشف و مطالعه آثار باستانی و فرهنگی دارد.