تاج العلمای هندوستانی

[ویکی اهل البیت] سید دلدار را فرزندی است عالم و حکیمی جامع، استادی ماهر که در حسن معاشرت و مجالست، در فصاحت کلام و نطق و بیان مسلمانان جهان را زبان زد خاص و عام بود. نام شریف او سید محمد معروف به سلطان العلما. معظم له را فرزندی است به نام علی محمد مشهور به تاج العلما. تاج العلما مسلمانان هند را سرور و علمای بلاد مختلف را افضل و تدریس مکتب جعفری را اعلم بود.
مدرس تبریزی در ریحانة الادب حدود سی جلد کتاب ارزنده در علوم مختلف را از تصانیف او بر شمرده که اهم آنها از این قرار است: احسن القصص درتفسیر سورۀ یوسف علیه السلام، عماد اجتهاد در فقه، زاد قلیل در کلام، گوهر شب در نماز شب، اثنی عشریه، ارشاد صائمین، مواعظ، تنبیه الاطفال، فصل خطاب، متن متین، شرح صغیر، شرح وسیط، شرح کبیر، هزار مسئله و...
بیننده ی عزیز: پدرش سلطان العلما در سال 1248 و فرزندش تاج العلما در سال 1312 در هندوستان وفات نمود و به کنار اجداد عظامش مدفون شد.

💡 دو گروه نژادی غالب در ترینیداد و توباگو عبارتند از آفریقایی‌تباران و هندوستانی‌ها. آفریقایی‌تباران که ۳۹ و نیم درصد از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، توسط انگلیسی‌ها برای بردگی از آفریقا به این محل آورده شدند. هندوستانی‌ها که ۴۰٫۳ درصد از جمعیت کشور هستند، نوادگان کارگران پیمانکاری هستند که از هند بریتانیا به ترینیداد و توباگو آمدند. بقیه جمعیت کشور تبارهایی آمیخته دارند.

💡 معروف‌ترین فرد هندوستانی ترینیداد و توباگو، ویدیادار سوراجپراساد نایپل (وی.اس. نایپل) است که در سال ۲۰۰۱ به خاطر رمان‌نویسی خود جایزه نوبل ادبیات دریافت کرد.

💡 هندوستانی غیر هندوستانی را خراسانی گوید. چنانچه عرب، غیر عرب را عجم گوید، و در میان خراسان و

💡 اوده منطقه‌ای تاریخی به مرکزیت فیض‌آباد در شمال هند است این منطقه در ایالت اوتار پرادش واقع است که حکومت اوده در سال‌های ۱۷۷۲ تا ۱۸۵۸ میلادی در آن حکم‌رانی می‌کرده است زبان مردم این منطقه هندوستانی، زبان هندی و زبان اردو است.

💡 هندوستانی در طول تاریخ با الفباهای کیتهی، دیواناگری و اردو نوشته شده‌است. کیتهی و دیواناگری دو خط براهمایی بومی هند هستند، در حالی که الفبای اردو از خط فارسی-عربی مشتق شده و به شیوه نستعلیق نوشته می‌شود.