بیرون اهنجیدن

( بیرون آهنجیدن ) بیرون آهنجیدن. [ هََ دَ ] ( مص مرکب ) بیرون کشیدن. رجوع به آهنجیدن و برون آهنجیدن شود.

( بیرون آهنجیدن ) بیرون کشیدن ٠

💡 نمیاید چو از دل بر زبان درد ز دل بیرون کنم خود گو چسان درد

💡 دستگاه حیرتت در چارسوی آگهی جنس هر آیینه بیرون دکان انداخته

💡 دل عشاق افتاده است در خون که تا از پرده کی آئی تو بیرون

💡 چو بیرون نهد پا از این دار فانی دگر خوفی از روز محشر ندارد

💡 در این محنت سرا در محنتی چون فتادی ور نخواهی رفت بیرون

💡 ازگهر موج محال است تراود بیرون گره تار نظر چشم حیاپیشهٔ ماست