بچه ٔ شیرخواره

بچه شیرخواره. [ ب َ چ َ / چ ِ ب َچ ْ چ َ / چ ِ ی ِ خوا / خا رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) راضع. ( دهار ). آن طفل که شیر خورد. رضیع. بچه شیری. کودک شیرخوار.

💡 تا کی باشم فتاده از جانان باز چون کودک شیرخواره از پستان باز

💡 دریغ آن پیر مرد شیرخواره که می گشت از پی آن ماه پاره

💡 طفلی است شیرخواره بختش که در لب او ناهید را به هر دم پستان تازه بینی

💡 تا پای بر فلک نگذاری ز مهد خاک مویت اگر چو شیر شود شیرخواره ای

💡 چو شیرم گشت مویم در نظاره هنوز از حرص هستم شیرخواره