بهروز سلطانیان اصفهانی

[ویکی فقه] بهروز سلطانیان متخلّص به «ریحان» شاعر معاصر در اصفهان می باشد.
بهروز سلطانیان متخلّص به «ریحان» شاعر معاصر در روستای «اِسفِرجان» از توابع شهرضا متولّد شد و تحصیلات ابتدائی و متوسطه خود را در اسفرجان و شهرضا به اتمام رسانید و در سال ۱۳۳۵ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و به تدریس پرداخت. از کودکی طبع شعر داشت. در جوانی در اغلب انجمن ها شرکت می کرد که می توان از انجمن ادبی حافظ و انجمن ادبی آشفته نام برد. همچنین وی انجمن مداحان شهرضا را برپا می نمود. «ریحان» در شب یکشنبه ۲۱ تیرماه ۱۳۸۱ش به دیار باقی شتافت. کتاب چهل و پنج معما از آثار او در سال ۱۳۳۷ش به چاپ رسیده است. این بیت از اوست: ساقی بریز باده که با او وضو کنم ••••• جامی زنم سپس سوی محراب رو کنمسجاده از شراب بشویم، دل از ریا ••••• بر جای مُهر سجده به پای سبو کنم
هادوی، مصطفی، تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش ۲)، ص۳۲۱.
۱. ↑ هادوی، مصطفی، تذکره شعرای استان اصفهان، (ویرایش ۲)، ص۳۲۱.
منبع
مهدوی، سیدمصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۲، ص۱۸۷.
...

💡 شیخ الاسلام گفت: آن چنان بود، کی آن شیخ گفت: که هموار برد سرای عباس ستوران بوی، و سلطانیان آمدندی «بروی پیوسته به نیکوئی».

💡 نقل است که هرگز آب از جویی که سلطانیان کنده بودندی نخوردی.

💡 شب ز زندان بی‌خبر زندانیان شب ز دولت بی‌خبر سلطانیان

💡 و گفت: هزار فرسنگ بشوی تا از سلطانیان کسی را نبینی آن روز سودی نیک کرده باشی.

💡 اسماعیل سلطانیان (۲۶ فروردین ۱۳۳۳ – ۲۴ خرداد ۱۴۰۲) بازیگر و کارگردان ایرانی بود.

💡 به ترتیب الفبا: بیگی، حاتمی، حق‌شناس، خوشنویس، رضوان‌طلب، زلال، سلطانیان، سلیمانی، طالقانی، قربانی، کتابچی، کریمایی، کریمی، محمودی، مختاری طالقانی، مسیبی، مصلحی، مصلحی جنابیان، مورعی، نعیمی، ورعی