( بری ءالذمة ) بری ءالذمة. [ ب َ ئُذْ ذِم ْ م َ ] ( ع ص مرکب ) آنکه تعهدی یا دینی بر عهده ندارد. کسی که ذمه وی از دین یا تعهد در قبال دیگران فارغ باشد. آنکه تعهد خود را انجام داده و دین خود را پرداخته است. فراغ ذمه یافته. بری ءالساحة. مقابل مشغول الذمة. ( فرهنگ فارسی معین ).
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مساءله 6 - اگر محجور عليه اقرار كند به اينكه فلان عين از اعيان كه در اختياراوست ملك فلان شخص است (و جزء اموال من نيست ) اشكالى نيست در اينكه اقرارش در حقخود او نافذ است، به اين معنا كه اگر فرض شود در همين بين حق طلبكاران ساقط شود(مثلا همگى او را برى ءالذمه كنند) و در نتيجه حجر از بين برود بايستى آن عين را بههمان شخص بدهد چون اقرار كرد كه ملك آن شخص است، و اما نفوذ اين اقرار درباره غرماو طلبكاران به اين حد كه هم اكنون آن عين را به آن شخص بدهند (و در نتيجه طلبكارانسهم كمترى از اموال محجور عليه عايدشان شود)محل اشكال است و اقوى آن است كه نافذ نيست.
💡 ((شخص امانت دار برى ءالذمه نمى شود مگر آنكهمال امانت را به مالك يا وكيلش رد كند و در صورتى كه آن دو را نيافت، به حاكم (شرع) بايد تحويل بدهد، در صورتى كه از نگه دارى آن معذور باشد و اگر بدون عذرتحويل حاكم بدهد ضامن خواهد بود)).
