بدعت چیست

[ویکی نور] بدعت چیست؟. بدعت چیست؟، اثر علی اصغر رضوانی، کتابی است پیرامون بدعت و بررسی دیدگاه وهابیان در این باره که به زبان فارسی و در دوران معاصر نوشته شده است.
کتاب با دیباچه و پیشگفتار مؤلف آغاز و مطالب در پنج عنوان کلی، تنظیم شده است.
نویسنده در ابتدا، به بدعت از منظر وهابیان نگریسته و سپس به تعریف لغوی و اصطلاحی سنت و بدعت پرداخته و پس از بحث پیرامون فتاوای وهابیان درباره بدعت، برخی از ادله آنان را بررسی نموده است.
در دیباچه، به این نکته اشاره گردیده است که تاریخ اندیشه اسلامی همراه فراز و فرودها و آکنده از تحول و دگرگونی ها و تنوع برداشت ها و نظریه ها بوده و در این تاریخ پرتحول، فرقه ها و مذاهب گوناگون و با انگیزه ها و مبانی مختلفی ظهور نموده و برخی از آنان پس از چندی به فراموشی سپرده شده اند و برخی نیز با سیر تحول همچنان در جوامع اسلامی نقش آفرینند، اما در این میان، فرقه وهابیت، از سیر و سری دیگری برخوردار بوده است؛ زیرا این فرقه باآنکه از اندیشه استواری در میان صاحب نظران اسلامی برخوردار نیست، اما بر آن است تا اندیشه های نااستوار و متحجرانه خویش را به سایر مسلمانان تحمیل نموده و خود را تنها میدان دار اندیشه و تفکر اسلامی بقبولاند.
در پیشگفتار، به بیان این امر پرداخته شده است که با مراجعه به فتاوای وهابیان، پی می بریم که بسیاری از اعمالی که در بین مسلمانان سنت است، نزد آنان به عنوان بدعت مطرح می شود و این امر، یا به دلیل تحجر و تنگ نظری آنان در دین و فهم شریعت بوده و یا اینکه در پشت قضیه، اغراض سیاسی خاصی وجود دارد.
در نخستین عنوان، به بررسی بدعت از منظر وهابیان و ادله آنان بر حرمت آن، پرداخته شده است. نویسنده بر این نکته تأکید دارد که وهابیان از آن جهت که فکر متحجرانه و بسیطی دارند، درصدد برآمده اند تا مفهوم «بدعت» را توسعه داده و آن را شامل هر امری که حادث شده و در زمان پیامبر(ص) نبوده است نیز بنمایند و این کار را تحت عنوان حرص بر محافظت شریعت انجام می دهند؛ درحالی که نمی دانند با این عملکرد خود، دین را از سهل و آسان بودن خارج کرده و مردم را در مشکلات بسیاری قرار می دهند. آنان گمان می کنند که برای هر امر شرعی باید نصی خاص از جانب شارع رسیده باشد، وگرنه داخل در مفهوم «بدعت» می شود. آنان گمان می کنند که شریعت اسلامی عقیم بوده و دربردارنده ضوابط عمومی و قوانین کلی نیست تا بتواند پاسخگوی مصادیق حادث بوده و با شرایط زمان و مکان منطبق باشد.

💡 5 هرگونه بدعت، مبالغه، ستايش نابجا و انتقاد نابجا، پيشى گرفتن است. (لا تقدّموا...)

💡 بدعت و الحاد و کفر از فر تو گمنام شد شاد باش ای پیشکار دین و دنیا مرحبا

💡 کی شود با محدثی انصاف تو همداستان کی دهد بر بدعتی عدل تو در عالم رضا

💡 آن امامی کو ز حجت بیخ بدعت را بکند نخل دین در بوستان علم زو آمد به بار

💡 وظيفه مبلّغ آن است كه بدون ترس جلو بدعت ها را بگيرد و اين عهدى است كه خداوند از اوگرفته است؛

💡 اما اگر فسق و فجور او به حدی نرسیده باشد که نماز نخواند، امامتش برجاست و هرکس بر علیه او خروج کند؛ بدعت‌گزار و خارج از دین خواهد بود.