باه انگیز

لغت نامه دهخدا

باه انگیز. [ اَ ] ( نف مرکب )انگیزنده باه. محرک باه. مبهی. ( یادداشت مؤلف ).

فرهنگ فارسی

محرک باه

جمله سازی با باه انگیز

💡 همیشه تا ز تقاضای چرخ شعبده‌باز زمانه حادثه انگیز و دهر فتان است

💡 چو دید آن عشوه ساز فتنه انگیز که از باد فسون گشت آتشش تیز

💡 ساده لوحی کز دوا انگیز شهوت می کند میکند بیدار دشمن رابه قصد جان خویش

💡 چند صف مطرب نشانده آتش انگیز طرب و آب سحر از زخمهٔ سودا نشان انگیخته

💡 اول نگه تو فتنه انگیز نبود بر هم زن هنگامهٔ پرهیز نبود

کونی یعنی چه؟
کونی یعنی چه؟
ببم یعنی چه؟
ببم یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز