بام سست

لغت نامه دهخدا

بام سست. [ س ُ ] ( ص مرکب ) که بام نااستوار دارد. که بام استوار و محکم ندارد. || مجازاً آدم غیرمحکم و سست اخلاق. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ).

فرهنگ فارسی

که بام استوار و محکم ندارد

جمله سازی با بام سست

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 برآ، برای خدا، همچو مه به بام و نظر کن ببین چگونه مرا می‌کشند زار برایت؟!

💡 روزنی جز زخم تیرش در سرای تن مباد غیر داغ حسرتش تا بام آن روزن مباد

💡 سارگو شهری در شهرستان کونگوسی در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۱۶۳۸ نفر است.

💡 تا بپوشم بیدل آن‌گنجی‌که در دل داشتم عالم ویرانی از بام و درم گل کرد و ریخت

💡 بیسا شهری در شهرستان سابسه در استان بام در بورکینافاسوی شمالی است و جمعیت آن ۸۳۳ نفر است.

💡 ساقی به سوی جام رو ای پاسبان بر بام رو ای جان بی‌آرام رو کان یار خلوت خواه شد