باغ طغاشاهی

💡 درین باغ، بیش است ازان خرّمی که در پوست گنجد غم از بی‌غمی

💡 بفگت: اینجا نه مینو و نه مشکوست همایون باغ مخدوم جهان است

💡 تا ملک آید به باغ ملک خرامان سرو شود در سجود و کاج بنازد

💡 گل سیراب من در باغ بشکفت گل صد برگ از رویش خجل ماند

💡 زمان از تو نیکو چو مردم ز دین جهان از تو خوش همچو باغ از بهار

💡 بکنم باغ و جنتی و دوایی ز درد تو بکنم آسمان تو به از این از دخان تو