بادیه ٔ حجاز

بادیه حجاز. [ ی َ / ی ِ ی ِ ح ِ ] ( اِخ ) بیابانی بحجاز. رجوع به حبیب السیر چ قدیم طهران ج 2 جزو 4 ص 193 شود.

بیابانی بحجاز

💡 فرزانه درآید به پری‌خانهٔ مقصود هرکس که در این بادیه دیوانهٔ عشق است

💡 می زند موج سراب آتش ما را دامن نیست این بادیه بی سلسله جنبان هرگز

💡 چنان ز بادیه سیلاب موج رفته به اوج که نسر چرخ چو مرغایی است بر سر آب

💡 دوش در بادیه رم کرده غزالی می‌گشت گردش چشم سیاه تو به یادم آمد

💡 همه سپه را زان بادیه برون آورد شکفته چون گل سیراب وهمچو نیلوفر