باد در کله داشت

باد در کله داشتن. [ دَرْ ک ُ ل َه ْ ت َ ] ( مص مرکب ) رجوع به باد در کلاه داشتن شود.

💡 به‌خوبی روی او هم آن هم این داشت که بر مه خوشه‌های عنبرین داشت

💡 لب همی سودند برهم آری آن را این‌ سزد کاین به‌لب‌شنگرف وآن برپشت‌لب‌زنگار داشت

💡 تا ابد مشهد ما نکهت دل خواهد داشت بوی گل نیست که در فصل خزان گم باشد

💡 بوی گل را غنچه نتواند نهان در پرده داشت آسمان کی می تواند منع پروازم کند؟

💡 ما را به دم پیر نگه نتوان داشت/در عالم دلگیر، نگه نتوان داشت

💡 نسبت به فغان و تن صد پاره او داشت از لجه خون رستی اگر شعله آذر