ایه 110 سوره انعام

[ویکی اهل البیت] آیه 110 سوره انعام. وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَارَهُمْ کَمَا لَمْ یُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِی طُغْیَانِهِمْ یَعْمَهُونَ
و ما دل و دیده اینان را چنانکه اول بار ایمان نیاوردند اکنون نیز از ایمان بگردانیم و آنها را به حال طغیان و سرکشی واگذاریم تا در ورطه ضلالت فرومانند.
و دل ها و دیدگانشان را وارونه و دگرگون کردیم، همان گونه که نخستین بار به آیات قرآن ایمان نیاوردند، آنان را در طغیانشان رها می کنیم تا پیوسته سرگردان باشند.
و دلها و دیدگانشان را برمی گردانیم چنانکه نخستین بار به آن ایمان نیاوردند. و آنان را رها می کنیم تا در طغیانشان سرگردان بمانند.
و همچنان که در آغاز به آن ایمان نیاوردند، این بار نیز در دلها و دیدگانشان تصرف می کنیم و آنان را سرگردان در طغیانشان رها می سازیم.
و ما دلها و چشمهای آنها را واژگونه می سازیم؛ (آری آنها ایمان نمی آورند) همان گونه که در آغاز، به آن ایمان نیاوردند! و آنان را در حال طغیان و سرکشی، به خود وامی گذاریم تا سرگردان شوند!
And We will turn away their hearts and their eyes just as they refused to believe in it the first time. And We will leave them in their transgression, wandering blindly.
We (too) shall turn to (confusion) their hearts and their eyes, even as they refused to believe in this in the first instance: We shall leave them in their trespasses, to wander in distraction.

💡 ز انعام تو دارد خون در رگ هر آنکس را که باشد مغز درسر

💡 هر جانی را که غرق انعام بود در عالم بینهایت آرام بود

💡 ز انعام عام خدا بهره دارد هر آنکس لطف و سخا می‌پسندد

💡 بگفت این و به صد انعام و اعزاز فرستادش سوی ایوان خودباز

💡 لب بلب ما مست آن احسان جاویدان شدیم ساقی از جام لبالب می دهد انعام ما

💡 در جهان مرده‌شان آرام نیست کین علف جز لایق انعام نیست