[ویکی اهل البیت] آیه 11 سوره غاشیه. لَا تَسْمَعُ فِیهَا لَاغِیَةً
و در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نشنوند.
در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند
سخن بیهوده ای در آنجا نشنوند.
که در آن هیچ سخن لغو و بیهوده ای نمی شنوند!
Wherein they will hear no unsuitable speech.
Where they shall hear no (word) of vanity:
💡 خاک بیاراست به انعام او دوش خود از غاشیه نام او
💡 جمشید بین که اطلس گلریز آسمان کرد از برای غاشیه ی توسن اختیار
💡 زمین نشانه پایی است زان سبک جولان سپهر غاشیه بردار شهسوار دل است
💡 از آن زمان که سر من گران شد از مَی عشق همیشه غاشیه سر همی کشم بر دوش
💡 بر سر برند غاشیه چون عبهرش سران کز سیم و زر شده است جهان عنبر سخاش
💡 به گاه نظم چو من بر سخن سوار شوم کشند غاشیه اقران به عجز بر دوشم
