[ویکی اهل البیت] آیه 1 سوره قارعة. بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ الْقَارِعَةُ The (Day) of Noise and Clamour: «أَلْقَارِعَةُ»: کوبنده. مصیبت سخت و بزرگ را می گویند (نگا: رعد / ). نامی از نامهای قیامت است. مانند: حاقّه (نگا: حاقّه /، طامّه (نگا: نازعات / )، صاخّه (نگا: عبس / ). مراد سرآغاز قیامت است که جهان را در هم می کوبد و هول و هراس آن، دلها را به تپش می اندازد. البتّه چنین خوف و فزع و وحشت و هراسی، کافران و منافقان و مشرکان و فاجران را در بر می گیرد، و مؤمنان در شادی و شادخواری بوده و دور از شدائد و مصائب می باشند (نگا: بقره / مائده /، یونس /، زخرف /، احقاف / ).
جمله سازی با ایه 1 سوره قارعه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 842- قارعه / 6 - 9.همچنين (والوزن يومئذٍ الحقُّ فمن ثقلت موازينه فاءولئكهم المفلحون# ومن خفَّت موازينه فاولئك الَّذين خسروا انفسهم بما كانوا بِاياتِنا يظلِمون )،(سوره اعراف / 8 و 9) و (فمن ثقلت موازينه فاءولئكهم المفلحون# ومن خفَّت موازينهفاءولئك الَّذين خسروا انفسهم فى جهنَّم خالدون )، (مؤ منون / 102 و 103)
💡 لذا بعضى از مفسران آن را به معنى جنگها و خشكساليها و كشته شدن و اسير شدن دانستهاند، در حالى كه بعضى ديگر آنرا تنها اشاره به جنگهائى گرفته اند كه در صدراسلام تحت عنوان سريه واقع مى شد و آن جنگهائى بود كه پيامبر (صلى الله عليه وآله و سلم ) شخصا در آن شركت نداشت، بلكه ماموريت را به اصحاب و ياران خود مى داد،ولى مسلم است كه قارعه اختصاص به هيچ يك از اين امور ندارد و همه را فرا مى گيرد.
💡 (قارعه ) از ماده (قرع ) بى معنى كوبيدن است، و بنابراين قارعه يعنى كوبندهو در اينجا اشاره به امورى است كه آدمى را مى كوبد و هشدار مى دهد و اگر آماده بيدارشدن باشد بيدار مى كند.
💡 و در آخـرين مرحله آنچنان طوفان و باد آنها را از جا حركت مى دهد و در فضا مى پاشد كههـمـچـون پـشـمـهـاى زده شـده بـه نـظـر مـى رسـد (و تـكـونالجبال كالعهن المنفوش - قارعه - 5).
💡 اين جمله مبتدا و خبر است، و كلمه (قارعه ) از ماده (قرع ) است كه به معناى زدنبسيار سختى است كه احتياج دارد زننده به جايى اعتماد كند، و اين كلمه در عرف قرآن ازاسماى قيامت است. بعضى گفته اند: بدين مناسبت قيامت را قارعه ناميده كه دلها را بافزع شديدش و دشمنان خدا را با عذابش مى كوبد.
💡 آقاى رجائى گفت: قرائتى با عين هم داريم. من در فكر بودم كه قرائتى با عين به چهمعناست. ايشان گفتند: از قارعه مى آيد، يعنى كوبندگى. بعد گفت: در فرازى از دعا،هم قرائتى با عين آمده هم رجائى. گفتم: كدام جمله ؟ گفت: ((الهى قَرَعتُ باب رحمتك بيدرجائى )) خدايا! دَرِ خانه رحمت تو را با دست اميدم كوبيدم.
